Wat gedachten en reflectie over dingen die ik zie en meemaak.
Zien
Een knipoog
een ogenblik
en dan
buiten beeld
Vluchtig
is de aandacht
van de mensen
19 januari 2012
~~~
De liefde, dat is het allermoeilijkst
Al sprak ik alle talen
Hebreeuws, Arabisch,
orthodox, vrijzinnig
zonder de liefde is het allemaal nietszeggend
Al kon ik perfect de vinger op de zere plek leggen
van samenlevingen en politiek
met de scherpzinnigheid en vooruitziende blik van een profeet
al begreep ik het wel en wee van de hele wereld
en al was ik, ondanks dat alles, nooit de wanhoop nabij,
zonder de liefde blijft het een illusie
Al gaf ik alles wat ik had weg,
al kocht ik al mijn eten puur en eerlijk,
al was ik vlekkeloos, maagdelijk wit
zonder de liefde is het koud
Want uiteindelijk is liefde net zo dichtbij
als mijn frustratie om het tv-knopje dat nooit wordt uitgezet
en precies daarom
is de liefde
het allermoeilijkste wat er is
28 december 2011
~~~
Zin
mijn leven lang
wil ik de liefde
vieren
en daarna
ook
21 november 2011
~~~
~~
Vrijheid
Ik ben zeventien jaar en ik moet het leger in
Ik moet de gevangenis in als ik weiger
Ik verlies veel vrienden als ik weiger
Ik verlies misschien familie als ik weiger
Ik mag niet in de studentenhuizen van de universiteit als ik weiger
Ik vind veel moeilijker een baan als ik weiger
Ik moet het leger in
Ik ben zeventien jaar en ik ben een soldaat
Ik heb de macht om anderen door een checkpoint te laten, of niet
Ik sta dagelijks verveeld te wachten tot er iets gebeurt
Ik spreek de ander alleen vanuit mijn legertenue
Ik zie de ander alleen vanuit mijn legertenue
De ander ziet mij alleen in mijn legertenue
De ander spreekt mij alleen in mijn legertenue
Ik ben zeventien jaar
Jeruzalem, 4 februari 2011
~~~
Advent
Wat moet je doen als alles hopeloos lijkt?
Moet je roepen, of blijven vechten,
of schreeuwen tot onze stem op is
Huilen tot de tranen weg zijn,
verzetten tot de dood toch wel komt
Of zullen we feesten,
zullen we vieren,
zolang het leven nog draaglijk is
Laten we wegslikken, en negeren,
leve de liefde die doet vergeten,
de alcohol die ons elders brengt
Waar is de hoop als de tranen op zijn
waar de verwachting als het feestgedruis verstomt
Wie geeft het recht waar we allemaal op wachten
wanneer komt de vredevorst
Jeruzalem, 17 november 2010
~~~
Deze column is één van de drie winnende columns van een columnwedstrijd van de Protestantse Kerk Amsterdam, de Lutherse gemeente Amsterdam en de Amsterdamse Doopsgezinden en Remonstranten in samenwerking met Dagblad Trouw in het kader van het Festival van de Hervorming op 31 oktober 2010.
~~~
Checkpoint Armageddon
Het is daar gevaarlijk,
zei mijn leeftijdsgenoot
in een mal pakje en een groot geweer om zijn nek.
En hij controleert mij op mijn naam en visum.
Een onzichtbaar conflict bouwt muren
tussen mij en mijn gewapende leeftijdsgenoot.
Ik wou dat we konden praten.
Dat jij me kon vertellen over jouw leven
en ik over het mijne,
en dat we beiden niet bang zouden zijn.
Dat we niet bang zouden zijn elkaar te verraden,
want we zouden vrienden zijn geworden,
jij en ik.
En jij, jij bent niet meer de gewapende soldaat
en ik niet meer de verdachte die met Palestijnen heult,
maar wij zijn gelijken in onze wens voor vrijheid en vrede.
Nazareth, 20 oktober 2010
~~~
Tijdens de vredesbesprekingen
Terwijl ik olijven plukte
terwijl ik de mensen ontmoette
terwijl we zoete koekjes aten
en Arabische koffie dronken
terwijl de kinderen speelden
en we elkaar vroegen naar elkaars naam
terwijl ik een krans van olijftakken vlocht
vlogen twee vliegtuigen over
en doodden twee mensen in Gaza.
Jenin, 19 oktober 2010
~~~
