Als je er niet op uit trekt, dan maak je intern wel brokken

“Je moet een narratief hebben,” zei de gastdocent van het vak Inleiding Ontwikkelingsvraagstukken dat ik een paar jaar geleden volgde. Een powerpoint had hij niet, dat was zijns inziens geestdodend; het was ook niet nodig, want begeesterd was hijzelf zeker. Hij had er enkele tientallen jaren op zitten van werken in de ontwikkelingssector, voornamelijk in Zuid- en Latijns-Amerika. Het college was bijna afgelopen, toen hij ons – zo vermoed ik – nog iets wilde meegeven, ons jonge ambitieuze idealistische studenten, die de mond vol hadden van kritiek op ontwikkelingsorganisatie zus en neokoloniaal beleid van NGO zo. “Je moet een narratief hebben, iets wat je inspireert. Een ideologie ofzo, of een religie. Iets meer dan je tijdelijke emotie bij het UNICEF-plaatje van een donker kindje met een eiwitbuikje. Denk daar maar eens over na.”

Taal naar het hart van veel jaren zeventig-idealisten. Eens lunchte ik met zo iemand, een echte veteraan die demonstratie na demonstratie had meegemaakt, dreadlocks en Bob Marley en al die andere dingen. “Mensen gaan de straat niet meer op!” riep hij. “Ze vinden alleen maar dingen leuk op Facebook!” Hoewel ik eerder voorstander ben van zoeken naar nieuwe, creatieve manieren van het uiten van ideologie en religie in plaats van demonstreren op de Dam, had de man zeker een punt.

“’Vuriger!’ riep de dirigent. ‘Hartstochtelijker! Bezetener! Demonischer! Goddelijker! Of kent u die woorden niet?’ Hij zweeg even. ‘U kent zeker alleen lekker en leuk en gezellig en wat hebben we het toch goed met z’n allen,’ zei hij toen. De koorleden sloegen hun ogen neer en zeiden niets.”
- Toon Tellegen, “Dora”

We hoeven ook niet meer echt ideologisch te zijn, want onze passies worden doodgeslagen doordat je het alleen nog maar hoeft te uiten met de vind-ik-leukknop of Facebook; want de nieuwe wetenschap leert ons relativeren, dus waarom nog pal achter één overtuiging staan?

Ik weet nog dat Geurt Henk van Kooten, hoogleraar Nieuwe Testament aan de RUG, eens een lezing hield bij mijn studievereniging theologie. Daarin zei hij dat het woordje ‘geloven’, dat in het Nieuwe Testament nogal eens voorkomt, beter vertaald kan worden met ‘vertrouwen’. Je gelooft niet in God, je vertrouwt God. Ik denk dat vertrouwen wel eens het nieuwe geloven zou kunnen zijn. Het vertrouwen is niet gebaseerd op een modernistisch ‘zeker weten’, op een uitdokteren of je kunt bewijzen dat schepping zus en over het water lopen zo; het is gebaseerd op een relationele vorm van geloven. Het is gebaseerd op een keuze maken en je daar aan verbinden – het woordje ‘trouw’ komt in dit Nederlandse woord terug. Het maken van een keuze maakt ons ook veel productiever. Een dominee zei eens dat kerken onderling verdeeld waren omdat ze er niet op uit gaan, maar alleen maar intern gaan ruziën. Dat geldt niet alleen voor het christendom: vanwege een gebrek aan ideologieën, focus op de ander en gebrek aan hobby’s houden we ons veel bezig met onszelf profileren en dat brengt dan weer allerlei identiteitscrises met zich mee.

Het tegenwicht tegen het holle leuk-vinden is het kiezen van een narratief, een verhaal, een geloofsvorm, waaraan je je wilt verbinden en waar je trouw aan wilt zijn. Het maken van een keuze en ergens op durven te vertrouwen, biedt een tegenwicht aan het narcistische navelstaren dat Facebooks nieuwste ideetje, de timeline, met zich meebrengt. Daarin telt alleen jouw eigen narratief.

2 reacties op “Als je er niet op uit trekt, dan maak je intern wel brokken

  1. Dag Margriet,
    Je bijdragen gelezen via onze nieuwe dominee, die in de 40 dagentijd elke dag een meditatie via de email stuurde. Je vraagt je af, of je dominee moet worden in een leeglopende kerk, of Arabisch tot hoofddoel maken. Misschien kun je met je Arabisch een bruggenbouwer tussen kerk en moskee worden. In ieder geval heeft de kerk inspirerende jonge dominees zoals jij heel hard nodig. Jij spreekt de taal van jonge mensen en voelt aan wat zij nodig hebben. Kom, voordat de kerk helemaal leeg is.

    Trudi Blomberg, 69 jaar en intens betrokken bij de kerk

    • Beste mevrouw Blomberg,
      Wauw, wat leuk om te lezen! Bedankt voor de mooie woorden. Naast jongeren hebben we volgens mij evengoed alle andere generaties nodig. Die intense betrokkenheid bij de kerk – die deel ik graag met u.
      Hartelijke groet,
      Margriet

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s