De familie Hamdan woonde er al jaren: in de Jezuswijk op de Olijfberg, Al-Issawiya. In het Arabisch is Isa de naam voor Jezus, een naam die zowel door Arabische christenen als door moslims gebruikt wordt. Volgens de islamitische traditie zou dit het gebied zijn waar Jezus zich schuilhield voor zijn arrestatie door de Romeinse soldaten. Al-Issawiya ligt nog geen kilometer bij Gethsemane vandaan, de plek die christenen kennen als de plek waar Jezus de laatste uren voor zijn arrestatie zou hebben doorgebracht en waar tot op heden olijfbomen van tweeduizend jaar oud vruchten dragen. Al-Issawiya heeft op haar beurt echter ook een heilige boom, de Kharoub Al-Ashera: de (johannesbrood)boom van de tien. “De tien” zou refereren aan de discipelen die op dat moment bij Jezus waren (in de christelijke traditie waren er elf discipelen bij hem). De Kharoub al-Ashera is nog steeds een pelgrimsoord waar islamitische gelovigen zalfolie en linten achter laten als offer en symbool van hun gebeden.
Het was 4 februari 2009 toen de bulldozers van de Gemeente Jeruzalem kwamen en het huis van de tweeënzestig jaar oude Musa Mohammad Abdullah Hamdan vernielden, net ten oosten van Al-Issawiya. Hiermee raakte meneer Hamdan met zijn familie honderd vierkante meter grond kwijt. Zijn verhaal luidde als volgt:
Ik had geen overtreding begaan en er was geen sloopbevel of iets dergelijks gekomen. Ik wist niets van gemeenteplannen om mijn huis te vernietigen. Ik was met mijn familie aan het picknicken in Jericho toen de buren mij belden en zeiden dat de bezettingstroepen waren gekomen om mijn huis te vernietigen. Tegen de tijd dat ik terug was, was er niets meer van mijn huis over dan wat puin en hier en daar wat vernielde meubels. Daarnaast waren vijf olijfbomen en vier granaatappelbomen vernield, evenals mijn waterput. Ik begrijp er niets van: hoe kunnen ze een huis vernielen zonder enige waarschuwing vooraf en zonder rechtszaak of wettelijk bevel?
De vernietiging van een huis in Al-Issawiya
Het verhaal van de familie Hamdan is er één van vele. Jeruzalem is opgedeeld in het Oost-Jeruzalem (door Israël bezet Palestijns gebied) en het Israëlische West-Jeruzalem, maar het gemeentebestuur is Israëlisch. Steeds meer Joodse nederzettingen verrijzen in het Oost-Jeruzalem en hiervoor moeten de Palestijnse bewoners wijken. Een van de meest recente plannen van de gemeente Jeruzalem is het creëren van een nationaal park op de Olijfberg, deels middenin de Palestijnse wijk A-Tur, waar ik vorig jaar woonde. Door de aanleg van dergelijke parken moeten Arabische inwoners de wijk nemen, in Oost-Jeruzalem en de bezette Palestijnse gebieden. Op de website van het Joods Nationaal Fonds kun je met enkele muisklikken financieel bijdragen aan ecologische projecten, nationale parken, vredesbossen en “community development” – gebouwd op verwoeste bedoeïenendorpen in de Negev (bijvoorbeeld Al-Arakib), in de bezette Palestijnse gebieden en in Oost-Jeruzalem. “De woestijn zal bloeien als een roos,” luidt het credo.
Voor de familie Hamdan heeft het echter desastreuze gevolgen. In de islam zijn, vanwege de erkenning van Jezus als profeet, veel parallellen te vinden met verhalen over Jezus uit de Bijbel. Abdallah Hamdan, inwoner van de Jezuswijk, maakte een interessante verwijzing naar een Schriftgedeelte uit Lukas 9: “Jezus zei tegen hem: ‘De vossen hebben holen en de vogels hebben nesten, maar de Mensenzoon kan zijn hoofd nergens te ruste leggen.’” “Vandaag is deze profetie werkelijkheid geworden,” zei Abdallah. “Vogels en vossen bouwen hun nesten en holen in het nationale park, maar mensen zijn er niet meer welkom.”
